Gezamelijke Japandag!

Even voor alle helderheid, tot nu toe hebben wij samen onze avonturen gedeeld op de weblog. De teksten zijn ontsproten uit onze beide geesten. Toch hebben wij besloten deze innige samenwerking op zaterdag voor 24 uur te onderbreken. We hopen dan ook zondag twee duidelijk verschillende verhalen te kunnen presenteren. Boeiend en op een eigen wijze.

Vandaag zijn we zoals gewend, samen op pad gegaan en vinden jullie dan ook hieronder ons eenduidig verslag. Na een korte welverdiende nachtrust, Dennis moest immers zijn geliefde onderwerp uitgebreid publiceren, Ludo echter heeft in alle vertrouwen zijn ogen gesloten en Morpheus begroet.

Jee wat een waardeloze lange zin met veel bijzinnen.

Na de eerste training zijn we uitgenodigd door Sensei om de dag verder met een verassingsprogramma door te brengen. We hebben ontbeten op de mat (rijst met curry en yoghurt met Aloa Vera, jawel, Aloa Vera). Met permissie van de Sensei hoefde Ludo zijn bordje niet leeg te eten.

Sensei had de auto van Nagai Sensei geleend, aangezien we met natuurlijk Shimizu Sensei, Kenta, Birgit, Milan, Dragan, en ons beiden op pad gingen. We hoefden niets mee te nemen, alles was geregeld. Na ongeveer anderhalf uur bereikten we de eerste plek van bestemming. Het landschap was indrukwekkend. Na een korte wandeling door een tempelcomplex zijn we doorgereden om boekweit noodles te eten. Ludo hoefde zijn bordje weer niet leeg te eten.

Na deze smaakvolle maaltijd hebben we een kleine spijsverteringswandeling gemaakt door een veld met pampasgras. Het hoogtepunt van de dag hebben we een kwartier later bereikt. Kenta had Sensei ingeseind dat wij geinteresseerd waren in een ervaring van ee echt Japans Spa gebeuren. Van deze ervaring zijn slechts een beperkt aantal foto's beschikbaar, omdat wij niet weten wie de beelden bekijkt. Nog net op tijd bereikte Kenta zijn jeugdtraining. Om 6 uur plaatselijke tijd waren we zelf aan de beurt voor de gebruikelijke 3 sessies. In tegenstelling tot de voorgaande dagen begon Dennis al te zweten in de kleedkamer; hij was zijn transparatiedoekje vergeten! En hij was er toch zeker van overtuigd dat ook vandaag de etikette Sensei hem als uke zou benaderen (wat dus ook gebeurde).