Tijdens ons 10-jarig bestaan wist Lilian van onze vereniging Pascal Olivier te verleiden tot een dans met de legendarische woorden 'Relax your shoulders and move those hips!'.
Wat ik toen niet wist, maar nu ondertussen wel, is dat Lilian zo kan beginnen als trainer in de Tendokan. De afgelopen dagen fijn nikkyo geoefend, en dat werkt dus alleen als je schouders ontspannen zijn en je je heupen gebruikt.... Ik heb vaak aan Lilian teruggedacht tijdens de trainingen, en misschien op het laatst dan ook eindelijk een beetje gedanst.
Verder is het ukemi werk hier erg belangrijk, en ben ik er op gewezen dat ik nog een lange weg te gaan heb. Elk detail wordt hier meteen opgemerkt, en terug herleid naar de bron. Afgelopen vrijdag was mijn eerste yudansha training, en ik was niet zo ontspannen, om niet te zeggen een beetje bang. Merkbaar in mijn heup-inzet: een klein beetje te veel naar achteren, maar blijkbaar genoeg om op te merken. Sato Sensei heeft mij na de training dan ook hier een en ander over verteld. Erg leerzaam.
Vandaag weer nikkyo geoefend in de ochtendtraining, en hier heeft Watanabe Sensei mij laten voelen dat ik net iets te vroeg bewoog voor het afslaan. Wederom erg leerzaam en confronterend.
Overigens heeft het vele wassen blijkbaar geholpen, Takahashi Sensei heeft mij tijdens de yudansha training tot twee maal toe aangetikt, maar vandaag kreeg ik te horen dat ik er als een viking bij liep met die baard van drie dagen. Dat wordt dus wassen en vooral ook scheren de komende dagen!
Zaterdag was de dag van de cultuur, een nationale feestdag waarop de meeste zaken gesloten zijn inclusief de dojo, zodat we een extra dagje vrij hadden. In Meiji Jingu was een een groot feest met oude gevechtskunsten, waar Ludo op bezoek is gegaan, en ik ben door Tokyo gereisd om de laatst electronische snufjes te bekijken. Verder kwam de nostalgie ook nog even om de hoek kijken toen ik zag dat Sega hier nog steeds voet aan de grond heeft met arcades die druk bezocht worden. Sega was de tweede spelcomputer die mijn broertje en ik thuis hebben gespeeld, na de Atari 2600. Helaas was Sega later op de games markt een zachte dood gestorven, althans, dat dacht ik. Gelukkig zag ik dat Sega dus nog steeds alive en kicking is in Tokyo!
Van de afgelopen dagen zijn 245 foto's gemaakt, die nu op de weblog worden gezet. Een 'best of' komt er natuurlijk nog, maar je kunt ondertussen alle hoogte- en dieptepunten weer bekijken op: http://picasaweb.google.com/dennis.lemon/JapanReis
Oh ja: er zijn nu eindelijk ook foto's bij van een gevulde dojo, vandaag na de ochtendtraining.
Tot gauw, en wederom vele groeten uit Tokyo!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten